• 1

Frankrijk 2007 Normandie

Klik op de foto's voor een grotere foto en meer informatie


7 juli :  Reis van Bretagne naar Normandie

Laat in de ochtend vertrekken we naar onze 2e bestemming, camping Le Fanal bij Isigny sur Mer. Vanuit Bretagne is het niet ver rijden en we komen aan op het moment dat ze er middag pauze hebben en de receptie gesloten is. We rijden daarom het kleine dorpje binnen, doen een paar boodschappen en drinken iets op een terrasje bij een bistro. Na 14 uur melden we ons op de camping en krijgen onze sleutel van de camping. Het is een leuke camping met nieuwe caravans, het ziet er allemaal prima uit. Er is voor de kinderen veel te doen en er wordt regelmatig vanalles georganiseerd voor kinderen en volwassenen. We ruimen onze caravan in en blijven daarna gezellig met een wijntje lekker buiten zitten.

fanalkl

8 juli St-Mere-Eglise en La Batterie d'Azeville

Een dorpje dat je zeker moet bezoeken is St-Mere-Eglise.St-Mère-Eglise was het stadje dat ingenomen moest worden door het 82nd airborne division Een bekende scène uit de film 'The Longest Day' gaat over de inname van dit stadje. Tijdens de sprong van de parachutisten stond hier een huis in brand (daar waar nu het museum staat). Hierdoor waren veel burgers op straat om te helpen blussen. De bewuste pomp staat nog steeds op het kerkplein. Soldaat John Steele maakte hier zijn hachelijke sprong. Hij bleef uren aan de kerktoren hangen om later krijgsgevangen te worden van de Duitsers (waaraan hij later wist te ontsnappen). Een pop die John Steele moet voorstellen hangt nog steeds aan de kerktoren. Rondom het plein liggen diverse winkeltjes, waar je uiteraard heel veel oorlog gerelateerde spullen kunt kopen.

We rijden verder naar La Batterie d'Azeville en volgen een rondleiding door het ondergrondse stelsel. Tijdens de nacht van 5 op 6 juni 1944 werd de batterij van Azeville aangevallen door Amerikaanse parachutisten. Ondanks de aanvallen die nacht, kon de batterij zijn kanonnen in de ochtend van 6 juni 1944 richten op de stranden van Utah Beach.
De batterij van Azeville was zo zwaar verdedigd, dat het de Amerikanen dwong om via een andere kant de batterij aan te vallen. Daarnaast vuurde het schip de U.S.S. Nevada op de batterij van een afstand van meer dan 20 km. Eén van deze 14” granaten kwam precies in de 2m opening van een bunker en sloeg dwars door de dikke betonnen muur van de bunker en boorde zich achter de bunker in de grond. Merkwaardig genoeg ontploftte de granaat niet. Bij dit incident vernietigde de rond vliegende beton en staal delen, druk en warmte van de explosie niet alleen het kanon in de bunker, maar ook de gehele inhoud van de bunker. Alle Duitse soldaten die op dat moment aanwezig waren in de bunker, waren op slag dood. Uiteindelijk wisten de Amerikamen op 9 juni de bunker te veroveren.
50 jaar na dit incident is deze granaat terug gevonden achter de bunker, vervolgens is het opgegraven en veilig tot ontploffing gebracht. De bunker is een bezichtiging meer dan waard.

.
 
egkiseklazeville1klazeville2kl azeville3kl
9 juli  Grandcamp-Maisy, Point du Hoc en het Amerikaans oorlogskerkhof in Colleville-sur-Mer

  Vandaag hebben we een druk programma. We rijden eerst naar Grandcamp-Maisy, waar het World Peace beeld staat. Dit is hier geplaatst op 3 juni 2004, 60 jaar na de landing van de geallieerden in Normandie. Het is een schitterend beeld en is 10 meter hoog. Daarna rijden we naar Pont du Hoc, dat iets verderop ligt.

 
peace1klpeace2klpeace3klpeace4kl
 

Pointe du Hoc is een locatie op een klip langs de Normandische kust in Noord-Frankrijk. De rots bevindt zich tussen Omaha beach en Utah beach. Beneden is er een smal keistrand van een tiental meter breed, daarna steekt Pointe du Hoc 30 meter boven de zee uit. Point du Hoc is uiteraard ook bekend van de film The Longest Day, als je deze film hebt gezien herken je de rots hier zeer zeker.
In de Tweede Wereldoorlog werd dit punt bestreken door Duitse bunkers en kanonnen. De Duitsers hadden zes 155 mm kanonnen geïnstalleerd, om de landingsstranden te verdedigen. Op 6 juni 1944, bij de landin in Normandie, was Pointe du Hoc een doelwit van de geallieerden, om de bedreigde stranden vrij te krijgen van het dreigende geschut van de 155 mm scheepskanonnen. Deze moeilijke en zware missie werd toevertrouwd aan de US 2nd Ranger Bataljon. 225 man zouden landen op het strand en moesten de kanonnen vernietigen. Uiteindelijk overleefden maar 100 Rangers de aanval op de bunkers. De dagen voordat de landing op Pointe du Hoc plaatsvond, werd het zwaar gebombardeerd. Het terrein is na 60 jaar nog steeds als een maanlandschap bezaaid met diepe kraters. Tussen deze kraters, die zijn veroorzaakt door beschietingen van de geallieerden, liggen nog kapotte delen van de Duitse bunkers. Enkele van deze bunkers staan nog geheel of gedeeltelijk overeind.

pont1klpont2klpont3klpont4kl

Ter afsluiting rijden we naar het Amerikaans oorlogskerkhof. We doen dit via Omaha Beach waar we even stoppen en even iets drinken en eten. Daarna lopen we over het strand en stellen ons voor wat hier in de oorlog gebeurd is, zeer indrukwekkened. We rijden verder naar het Amerikaanse Oorlogskerkhof. Het is hier zeer druk, bussen toeristen rijden hier af en aan. Wij kennen de opzet van het Amerikaans oorlogskerkhof, in Margraten vlakbij Maastricht ligt er nl. ook een. Deze is precies hetzelfde opgezet. Het kerkhof hier is Normandie is indrukwekkender.

Het gebied van de graven bevat tien percelen, vijf aan iedere kant van de hoofdmuur. Hier zijn de stoffelijke resten van 9387 mannen en vrouwen begraven. 307 van hen zijn “onbekend” (waarvan de overblijfselen niet geïdentificeerd konden worden), 3 met de Medal of Honor” gedecoreerden en vier vrouwen. Een Davidster siert de graven van degene die het Joodse geloof beleden en een Latijns kruis voor alle anderen.

De tuin van de vermisten bevindt zich achter het gedenkteken. De halve cirkelvormige muur bevat, gegraveerd op stenen tafels, de namen en bijzonderheden van de 1557 vermisten in de regio die hun leven hebben gegeven in dienst van hun land, maar waarvan de stoffelijke resten niet zijn gevonden of positief geïdentificeerd zijn. Een sterretje markeert degene die naderhand teruggevonden zijn. Onder hen is een tweeling. De gesneuvelden kwamen uit 49 van de 50 Amerikaanse Staten, District of Columbia en Guam.

omaha1klomahaklkerkhofklkerkhof1klcolleville1klcolleville2kl

 

10 juli Caen
Het is vandaag een erg bewolkte dag en besluiten daarom een stad te bezoeken, in dit geval Caen. Het is een grote stad, maar we beperken ons tot het centrum. Lars heeft al snel het Chateau van Caen gezien en wil naar boven op de omwalling de kanonnen bekijken. Je hebt hier een goed uitzicht over Caen. We lopen over de omwalling en bekijken ook de beeldentuin. Hierna slenteren we door de straatjes van Caen, bezoeken diverse winkelstraatjes en versterken de inwendige mens in een leuke lunchroom. Het is geen stad die ons echt kan bekoren, misschien dat we er bij stralend weer anders tegen aan zouden kijken dan nu bij regenachtig weer.
 
caen1klcaen2klcaen3kl
 
11 juli Verjaardag Lars, Batterie Longues, Arromanches

Lars is vandaag jarig. Uiteraard worden eerst cadeautjes uitgepakt waarna we een feestelijk ontbijtje nemen. Het is mooi weer en we vertrekken naar de Batterie van Longues. Deze batterij is gebouwd in de eerste maanden van 1944. De marine batterij op Longues was uitgerust met vier 150 mm kanonnen, gevestigd in kazematten.
Dankzij het bereik van de kanonnen, kon de batterij op zowel de Omaha (Amerikaanse sector) en Gold (Britse sector) stranden vuren.
Hoewel de batterij zwaar gebombardeerd werd voorafgaand aan D-Day, was het nog altijd in staat om te vuren op de invasie vloot in de ochtend van 6 juni 1944. Bij het aanbreken van de dageraad belandde de batterij in een gevecht met een aantal gealieerde kruisschepen die uiteindelijk de batterij in de avond van diezelfde dag uitschakelde. De volgende dag werd de batterij ingenomen door de Britten zonder een enkel gevecht, aangezien de Duitsers inmiddels de batterij hadden verlaten.
Batterie Longues is de enige batterij in de regio die nog in het bezit is van de goed bewaarde kannonen. Het is zeker een bezoek waard en zeer indrukwekkend als je de bunkers met de kanonnen ziet. Iets verderop staat de uitkijkbunker die gebruikt is in de film van The Longest Day, de geweldige scene van Pluskat die ´s morgens honderden schepen ziet.

longues1kllongues2kllongues3kllongues4kl

 

We rijden door naar Arromanches. Hier hebben de geallieerden direct na de invasie een kunstmatige haven (een zogenaamde Mulberryhaven)  aangelegd om de troepen te kunnen blijven bevoorraden en groot materieel aan land te kunnen brengen.  Dit deed men door het tot zinken brengen van oude oorlogs- en vrachtschepen. Hiervoor was het nodig dat schepen met een grote diepgang konden aanmeren. Vlak voor de kust liet oude oorlogs- en vrachtschepen zinken om een golfbreker te creeeren. Daarachter werden uit stalen pontons opgebouwde drijvende loskaden aangelegd die via drijvende bruggen verbinding kreeg met de stranden van Arromanches.De haven functioneerde goed maar werd na enkele dagen (19 juni 1944) geteisterd door een zware voorjaarsstorm welke drie dagen aanhield. Hier waren de Mulburryhavens niet op berekend. Bij de haven van Arromanches was de schade te herstellen waardoor deze een belangrijke bijdrage heeft kunnen leveren bij de bevoorrading van de manschappen.

In Arromanches-les-Bains is een ook museum gevestigd dat door middel van  maquettes en films een goed beeld geeft van deze tijdelijke haven tijdens de Tweede Wereldoorlog. Jack en Lars bezoeken dit museum terwijl ik buiten in de winkeltjes rondkijk.  De haven bestaat niet meer, maar er zijn veel overblijfselen  voor de kust blijven liggen.

 
arro1klarro2klarro3klarro4kl
12 juli La Cambe
Niet ver van de camping ligt het Duitse oorlogskerkhof La Cambe. Een Duitse Oorlogsbegraafplaats  met momenteel  21.222 graven. In tegenstelling tot het Amerikaanse Oorlogskerkhof is het hier heel sober en grof. We wilden Lars de tegenstelling tov het Amerikaanse kerkhof laten zien en zelf wilden we ook zien hoe de Duitsers met hun oorlogs doden omgingen. Het kerkhof is pas vanaf 1961 in gebruik en sindsien zijn er nog eens 700 Duitse doden begraven. In het idden staat een heuvel, dit is een massagraf van 297 gevallenen. Als er in Normandië Duitse slachtoffers gevonden worden, dan worden ze in deze heuvel bijgezet. Het aantal gevallenen op deze begraafplaats neemt dus nog steeds toe. Als je in de buurt bent zou ik het zeker bezoeken, alleen al om de waanzin van de oorlog te aanschouwen. We hebben veel graven gezien van jongens van rond de 16 jaar oud !
 
Als afsluiting van deze dag bezoeken we nog een klein museum over de invasie op Omaha Beach.
We hebben deze week veel gezien en we kunnen het iedereen aanbevelen om dit alles te bekijken. We hebben er veel van geleerd en het heeft een behoorlijke indruk bij ons achter gelaten.
 
cambe1klcambe2klcambe3kl
13 juli Camping
Het is alweer onze laatse dag op de camping. Morgen vertrekken we naar huis. Het is schitterend weer en op de camping wordt een voetbalwedstrijd georganiseerd waar Lars uiteraard aan mee wil doen. Lars kan zich fijn uitleven en wij gebruiken de dag om te zwemmen en rustig aan te doen, wat lezen, langzaam aan in te pakken en te bedenken wat we vanavond zullen eten.
 
voetbal1klvoetbal2kl  
 14 Juli Terugreis
 
Nadat de caravan geinspecteerd was door de poetsploeg zijn we rond half 11 vertrokken naar huis. De reis verliep spoedig en aan het eind van de middag waren we in Maastricht. Alles uitpakken, nog een paar dagen genieten en dan weer aan het werk.
 

Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen